Wie ben ik

Om te beginnen zal ik iets over mijzelf vertellen. Ik ben Mariska en ik fok Franse hangoren. Het fokken van konijnen is iets wat mij als het ware met de paplepel is ingegoten. Zowel mijn vader als mijn opa hebben altijd konijnen (Hollanders) gefokt. Ik ben dol op dieren en ik vond dit dan ook erg jammer, maar ik had zelf nog niet de bedoeling om konijnen te gaan fokken.

Ik ben een grote fan van de Engelse Bulldog. Regelmatig was (en ben) ik aan het surfen op het Internet op zoek naar leuke foto's en informatie over dit geweldige hondenras en al surfend kwam ik terecht bij een wel heel vreemde bulldog, namelijk bij de Franse Hangoor, “de Bulldog onder de konijnen”.

Bij het zien van de foto's en het lezen van de informatie was ik direct verkocht, wat een mooie dieren! Dit is nu ongeveer 10-12 jaar geleden, op dat moment was het nog heel erg moeilijk om aan mooie dieren te komen. Ik begon met twee, maar al snel werden het er meer en nu heb ik dus ongeveer 20 volwassen Franse hangoren. Dus wees bewust van het feit dat verder lezen van deze site kan leiden tot verslavingsverschijnselen.

Ik ben begonnen met de “normale kleuren”: ijzergrauw, konijngrijs, zwart et cetera. Maar op een gegeven moment zag ik blauwe dieren en wederom was ik verkocht. Dit bleek op dat moment een van de moeilijkste kleuren te zijn. Na lang zoeken en veel contacten opdoen is het me gelukt om aan blauwe dieren te komen. Inmiddels bestaat ruim de helft van mijn dieren uit de blauwe kleurslag.

Om ook mee te kunnen doen aan tentoonstellingen, heb ik mij ingeschreven bij de Arnhemse Kleindierenvereniging (AKV) en ik ben ook lid van de Hangoorfokkersclub. Dit is een leuke club die bestaat uit fokkers van de verschillende hangoorrassen; de Franse, de Duitse, de Meissner en de Engelse hangoor. Van de AKV ben ik geen lid meer, want ik ben inmiddels verhuisd. Nu zit ik bij de Didamse Dierenvereniging.

In de loop der jaren zijn er wel meerdere fokkers van het ras bijgekomen, maar er zijn er ook weer veel gegaan. Veel nieuwe fokkers fokken slechts een jaartje en dan stoppen ze er weer mee. Het fokken van konijnen brengt veel werk en verantwoordelijkheden met zich mee en dat zijn zaken die al snel worden vergeten.

Veel mensen die bij mij komen denken dat het mijn werk is, maar het is mijn hobby, ik heb ook gewoon een baan. Net zoals bij de meeste fokkers, is het bij mij een uit de hand gelopen hobby waar ik veel plezier aan beleef.